هوس تنهایی کرده ام

[ستاره]

هوس تنهایی کرده ام. جای خلوتی می خواهم وصدای او را که دائم بگوید: "دوستت دارم، دوستت دارم، دوستت دارم." و من با صداش در خودم غرق شوم و بغض کنم و آرام گریه کنم تا کلافه شوم و بگویم:"بس است دیگر! بگو دوستت ندارم. بگو از تو متنفرم، بگو برو گم شو!" و او با بغض بگوید:" دوستت ندارم. از تو متنفرم، برو گم شو!" و من از شنیدن آنها سبک شوم و بخندم و کیف کنم و دوبارهوس کنم آن صدا از پشت پنجره باز با ناز و خنده سرک بکشد و آهسته بگوید: "هرچه گفتم دروغ بود. دوستت دارم، دوستت دارم." و من دوباره سنگین بشوم و کیف کنم و فرو بروم و گریه ام بگیرد و دوباره بازی شروع بشود و من التماسش کنم که بگوید دوستت ندارم و او بگوید: " چون تو می خواهی می گویم که دوستت ندارم. بس که عاشقت هستم می گویم از تو متنفرم تا بخندی." و بعد بپرسد: " حالا راضی شدی؟ سبک شدی؟" و من بگویم: " نه! رفتن ات، آمدن ات، خنده ات، گریه ات، آشتی ات، قهرت، عشق ات، نفرت ات، دوری ات، نزدیکی ات، صدات، سکوت ات، خواندن ات، نخواندن ات و اصلا بودن و نبودن ات سنگین است، سنگین است، سنگین است. و بگویم: " اتفاق تو از همان اول نباید می افتاد و حالا که افتاده است دیگر نمی توان آن را پاک کرد یا فراموش کرد. اما شاید پاک کنی باشد تا مرا برای همیشه پاک کند."



با الهام از نوشته های مصطفی مستور

[alone]

کاشکی میشد لحظه هایی رو که میگذرن رو بنویسی یا نقاشی کنی ثانیه به ثانیه
آخه اونا خاطره میشن یه روزی . و ما غافلیم از این لحظه های حتی تلخ !
تمام خاطراتم مثل روزهای ابری که خورشید پشت ابره یه جورایی گنگ و ماته . انگار که
همه ی تصویرهای ذهنمو مه گرفته . همه چی کدر شده همه چی حتی خوبی ها ...

[ستاره]

چند روز شب کنم؟!
چند شب ستاره بشمارم؟!
به چندمین ستاره برسم که خام‌ات شوم؟!
خواب‌ت شوم؟!... خواب‌ت را ببینم؟!
من می‌نشینم
ستاره می‌شمارم
می‌شمارم تا خواب‌ت شوم... خام‌ت شوم
تا تو برگردی!*

[داش علی]

از زندگی از این همه تکرار خسته ام
از های و هوی کوچه و بازار خسته ام
دلگیرم از ستاره و آزرده ام ز ماه
امشب دگر ز هر که و هر کار خسته ام
دل خسته سوی خانه تن خسته می کشم
آخ ... کزین حصار دل آزار خسته ام
بیزارم از خموشی تقویم روی میز
وز دنگ دنگ ساعت دیوار خسته ام
از او که گفت یار تو هستم ولی نبود
از خود که بی شکیبم و بی یار خسته ام
تنها و دل گرفته و بیزار و بی امید
از حال من مپرس که بسیار خسته ام

[mahtab]

تنها ماندم
تنها با دل بر جا ماندم
چون آهی بر لبها ماندم
راز خود به کس نگفتم
مهرت را به دل نهفتم
با یادت شبی که خفتم
چون غنچه سحر شکفتم
دل من ز غمت فغان بر آرد
دل تو ز دلم خبر ندارد
پس از این نخورم فریب چشمت
شرر نگهت اگر گذارد
وصلت را ز خدا خواهم
از تو لطف و صفا خواهم
کز مهرت بنوازی جانم
عمر من به غمت شد طی
تو بی من،من و غم تا کی
دردی هست نبود درمانش

[داش علی]

دوست دارم پس از اين شيشه نشکن باشم
تو اگر سنگي و بي رحم من اهن باشم
هست اگر در سرم انديشه اسطوره شدن
پيرو مکتب مجنون نه تهمتن باشم
خسته شد شا نه ام از وزنه ي مردي ايکاش
مرد باشي تو و من ثانيه اي زن باشم
جفت من کيست که بيهوده پي اش مي گردم؟
شايد ان نيمه گم گشته خود من باشم
باز هم گمشده ام در تو بيابم مپسند
که در انباري احساس تو سوزن باشم
توبه کردم ز تو و چشم تو يعني بايد
باز هم منتظر تو به شکستن باشم